เรื่องเล่าของ อากิก ตอนศึกหงสา ตอนที่ 4    หลังจากสลบแดด ศึกพิดโลก มาต่อตอนต่อไป ... ความหวาดระแวงในคืนบนขุนเขาเหนือบ้านน้ำสิงแห่งนั้น ... ไม่ได้หวนมา ... ความตึงเครียดที่ใช้กำลังมากเกินไปปรากฏออกมาทางร่างกาย ... ตาค้างเหมือนได้กินกาแฟมาซักสิบจอก ... ต้องควานหา “ซาแน๊กซ์” อีกครั้ง...คราวนี้ บทสวดของหลวงปู่ทวด ไม่ได้ท่องออกมา อย่างพร่ำเพรื่อ...หลับจนรุ่งเช้า... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:14] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 1    ผมตื่นก่อนแล้วตั้งแต่ตีสี่ ตายังหลับพริ้ม แต่เบื้องนอกวิถีชีวิตของชาวบ้าน เริ่มมีความเคลื่อนไหว ... นอนฟัง สิ่งที่เคลื่อนไหว และเป็นไป ด้วยความเป็นสุขใจ ... เสียงกุกๆกักๆ ภายในห้องครัว ที่ติดกับที่ผมนอน ไม่ได้ทำให้รำคาญเลยแม้แต่น้อย ... แต่กลับทำให้คิดถึงย้อนไปเมื่อในวัยเด็ก ในเวลาใกล้เคียงกันแบบนี้นี่แหละ ที่แม่ลุกขึ้นมาเตรียมข้าวปลาอาหารให้ก่อนไปโรงเรียน จนในที่สุดทนต่อเสียงทำงานของแม่ไม่ไหว ... ต้องงัวเงียออกจากที่นอนไปช่วยแม่ทำงานอีกแรง ... ตอนนั้นเลยติดนิสัยตื่นเช้าแบบนี้ ... แต่เดี๋ยวนี้ไม่จำเป็นจะไม่ยอมลุกเลยเด็ดขาด ... รอดตายจากไข้ ไทฟอยด์ ครั้งหนึ่งทำให้ตัวเล็กลีบ ผอมเกร็ง ... ตอนเช้าหลังจากช่วยแม่เสร็จ ไม่รู้จะทำอะไรต่อ สัญชาติญาณ ของการต้องการการเติบใหญ่ ทำให้ผมพาตัวเองกับรองเท้าผ้าใบเก่าๆ ออกไปวิ่งล่อหมาจากชาวบ้าน ให้มันเห่ากันเสียงขรม ... ด้วยอานิสงค์ที่ทำแบบนั้น กลายมาเป็นกรรมที่ติดตัวมาตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา...ตอนนี้ผมคงไม่มาถึงนี่ถ้าไม่มีวันนั้น แม่บ้านผู้ใจดีของเจ้าของบ้านพัก ตื่นตั้งแต่ตีสี่ นึ่งข้าวเหนียว ใส่ “ถุงยาง” ฝากมาให้กินกลางทาง สมกับเป็นแม่บ้านโดยแท้ โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:16] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 2    ... เสียงนาฬิกาปลุกของพี่วัช ที่ผูกเปลนอนใกล้ๆ กัน ไม่ได้ปลุกผมตื่น แต่เป็นการปลุกผมให้ออกจากภวังค์นั้น ... เราจัดการกับชีวิตประจำวันยามเช้าของพวกเราอย่างรวดเร็ว .... ความชำนาญของเรามีมากขึ้น...ไม่นานนัก เราก็เตรียมรถของเราเรียบร้อย....มีคนทยอยมามุงดูเราอีกแล้ว...เจ้าของบ้านพยายามชักชวนให้เรากินอาหารเช้าก่อน ... เราขอบคุณก่อนที่จะปฏิเสธ ... แม่บ้านมอบข้าวเหนียว ใส่ “ถุงยาง” สองถุง ... อีกสามสิบกว่า กม. ข้างหน้าที่เขาบอกว่าเป็นทางลง .... แต่บทเรียนที่ผ่านมา เราไม่อาจจะเชื่อใครได้ง่ายๆต่อไปแล้ว ... แต่เมื่อวานเราก็พอจะประเมินได้ว่าวันนี้เส้นทางคงไม่ยากเกินไป ตัดออกจากหมู่บ้าน ถนน มีสภาพดีขึ้น ลูกรังอัดแน่นอย่างดี แต่ก็มีอุปสรรคเล็กๆขวางกั้นเป็นระยะๆ เช่นลำห้วยที่ไม่มีสะพานข้าม หรือมีสะพานข้ามแต่ไม่ใช่ที่จะขี่ข้ามไปได้... ถ้าสภาพถนนเป็นเช่นนี้ สายๆเราควรจะถึง “เซียงแมน” ได้อย่างไม่ยากเย็นนัก โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:18] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 3    เราปฏิเสธข้าวเช้าแม่บ้านที่บ้านพัก ด้วยต้องเร่งเดินทางส่วนหนึ่ง และความเกรงใจส่วนหนึ่ง และเพื่อที่จะมากิน น้ำพริกตาแดง และ ปลากระป๋องที่ อร่อยที่สุดในโลก บนยอดดอย ห่างจากบ้านห้วยทากออกมา ได้ซักระยะหนึ่ง... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:19] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 4    ข้าวเช้าข้างทาง อีกหนึ่งมื้อ ผมยังไม่ได้แตะกาแฟซักจอก ตั้งแต่ออกจากหงสา โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:21] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 5    หลังจากอาหารเช้าบนภูลูกนั้น เราก็ตั้งหน้าตั้งตาปั่นกัน ไล่กวดกันไปเรื่อยๆ เป็นทางลงเขาเป็นส่วนใหญ่ ขึ้นเนินบ้าง แต่สำหรับเรามันได้ถูกประเมินกลายเป็นเนินเด็กๆไปแล้ว ...วันนี้พบกับรถประจำทางเป็นระยะๆ ทั้งสวนมา และแซงไป ... เรามีปัญหาอยู่บ้างก็ตรงที่เสือเกียร์เดียวที่เจ้าทักษ์เป็นผู้ครอบครอง โซ่ยาน จนต้องตัดทิ้งอีกหนึ่งข้อ ... ระหว่างนั้นก็ให้เจ้าโจ๊กที่ฝีเท้าช้ากว่าเพื่อนล่วงหน้าไปก่อน .... “โดดเดี่ยวหมื่นลี้” เพื่อนผู้ อหังการ วันนี้มันดูสดใสเป็นพิเศษ ดูเหมือนมันมีชีวิตจริงๆ ที่กำลังจ้องมองไปที่ภูเขาเบื้องหน้ามันที่เต็มไปด้วยเถ้าที่เหลือจากการเผา ... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:23] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 6    เราเร่งฝีเท้าถึง “เซียงแมน” ในยามสายแก่ๆจนได้ โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:24] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 7    เราได้โผเข้าสู่อ้อมอกแม่(โขง) อีกครั้ง สายลมที่พัดหอบเอาความเย็นจากสายน้ำ คลายความร้อนที่เร่งปั่นกันมา ...บางช่วงอยากลงถ่ายรูป แต่ก็กลัวหลุดจากพวก ไกลกันมากเกินไป โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:24] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 8    เห็นหลวงพระบางตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้าม ผมยกมือไหว้พระธาตุภูซี ที่ตั้งอย่างสง่างามบนยอดเขา ... ความภูมิใจ ซึมผ่านไปทั่วสรรพางค์ ... ความอ่อนหล้า ทางร่างกายมลาย หายไป...มันเหมือนว่าได้กลับถึงบ้านแล้ว โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:25] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 9    พระราชวัง ....ไม่ถึงปีที่ผ่านมา ที่ผมยังเดินท่อมๆในนั้น โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:27] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 10    บริเวณท่าข้ามเรียกเป็น ฝั่ง “จอมเพชร” ตรงกันข้ามมองเห็น พระธาตุภูซี และ พระราชวัง เจ้ามหาจีวิต เอกลักษณ์ เมืองหลวงพระบาง จากฝั่งจอมเพชร โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:27] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 11    รอข้ามฟากจากฝั่งจอมเพชร สู่หลวงพระบาง โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:28] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 12    เรือแล่นตัดกระแสน้ำโขง ข้ามฟากจากจอมเพชร สู่หลวงพระบาง โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:29] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 13    มองเห็น พระธาตุภูซี จากกลางน้ำโขง ที่ผมรู้สึกคุ้นเคยมาหลายปีมาแล้ว... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:32] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 14    มอง วัดจอมเพชร จากกลางน้ำโขง ซึ่งเป็นที่ ที่ยังไม่เคยเที่ยวชมเลยซักครั้ง นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่มาเยือนหลวงพระบาง...ก็ยังไม่มีโอกาส โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:34] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 15    พอข้ามมาได้ ปั่นลัดเลาะริมฝั่งโขง ผ่านท่าเรือช้าที่จอดเทียบท่าอยู่ เรือนักท่องเที่ยวที่เราอาศัยมากลับไปเมื่อวาน โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:34] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 16    ขึ้นจากท่าเรือช้า ว่าจ้าง รถรับจ้างโดยสาร เพื่อไปที่ท่าเรือเร็วที่ห่างออกไปจากตัวเมืองประมาณ 18 กม ... ทางการบังคับให้ ท่าเรือเร็วและ เรือช้า ถูกแยกออกจากกัน...เราได้ติดต่อเรือเร็วไว้ก่อนหน้านี้แล้ว โดยอาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัวกับเพื่อนชาวลาวของพี่วัช...มาครั้งได้แต่แตะขอบๆของเมืองหลวงพระบาง...ในใจลึกๆ อาวรณ์อยู่ไม่น้อย... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:37] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 17    นั่งรถราว ยี่สิบนาที ก็ถึง ...เราลงสู่ท่าเรือเร็วทันที เพราะเรือเร็วจะใช้เวลาอย่างน้อย 5-6 ชั่วโมงที่จะถึงห้วยทราย ฝั่งตรงข้ามกับเชียงของ ... ตอนนั้นใกล้เที่ยงเราเร่งรีบ ... ทำไมต้องเร่งรีบ เพราะว่าเราต้องไปให้ถึงด่านห้วยทราย เพื่อตีหนังสือเดินทางออกจากลาว ก่อนหกโมงเย็น ก่อนที่ด่านจะปิด...เจ้าทักษ์ต้องกลับไปทำงานในวันรุ่งขึ้น โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:39] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 18    ขึ้นเรือเร็ว หน้าตาเหมือนเรือหางยาวในไทยเราเหมือนกัน โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:40] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 19    ตรวจสอบความพร้อมอย่างถี่ยิบ โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:41] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 20    แพคอย่างดี และ มัดอย่างดี ... มีคน คนไทยนี่แหละ เคยมัดไม่แน่น เมื่อเรือวิ่งผ่านแก่งกลางน้ำโขง เรือจะกระดอนไปมา เสือที่ปลากินไม่ได้ ถูกสะบัดลงไปนอนอยู่ก้นแก่ง... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:42] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 21    มุ่งกลับบ้าน กับการเช่าเหมาลำ สนนราคาอยู่ที่ เจ็ดพันห้าร้อยบาท คนสี่ รถสี่ เรือแล่นทวนกระแสน้ำขึ้นไป ...เรือวิ่งผ่าน “ท่าซ่วง” หลายวันที่ผ่านมาเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการปั่น ร้อยกว่า กม. เศษ แต่ใช้เวลาของดวงอาทิตย์ ตกถึงสามครั้ง .... เราแวะกิน เฝอ ที่ท่าเรือปากแบ่ง ที่คราค่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวทั้งไทย และ เทศ ... หนุ่มสาวชาวลาวคู่หนึ่งขอติดเรือกลับห้วยทราย ... มันนั่งจีบกัน...อิจฉามัน(โว้ย) ยามที่บรรยากาศ กำลังเหงา ๆ ตอนกำลังกลับบ้าน พระอาทิตย์คล้อยต่ำลงไปในทิศตรงกันข้ามที่มันขึ้น(เขียนแบบนี้นี่แหละ...จะทำไม...ฮา) โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:44] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 22    จากกลางน้ำมองเห็น “ภูชี้ฟ้า” ลิบๆ ... แสดงว่าใกล้ถึงเชียงของเข้าไปทุกทีแล้ว...เรือเร็วจะใช้เวลาอย่างน้อย 5-6 ชั่วโมง โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:45] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 23    ซักพักก็ผ่าน “ดอยผาตั้ง” ภายใต้เงาทะมึนที่เมฆก่อตัวเหนือยอด ... ความรู้สึกโล่งอกเมื่อได้กลับบ้าน ... แต่มันก็มีอีกส่วนหนึ่ง ที่ลึกๆแล้ว เหมือนยังมีอะไรที่ยังคงติดค้างคาภายในใจ ... หรือเป็นค่ำคืน จันทร์เลือด เหนือ เมืองหงสา ... หรือเป็นค่ำคืน บนยอดดอย เหนือ หมู่บ้าน น้ำสิง ... หรือเป็นค่ำคืน ใต้ถุนบ้าน ที่บ้าน ห้วยทาก โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:47] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 24    แม้ในใจตัวผมเอง ยังคาดเดาใจตัวผมเองไม่ได้ ... สายตาที่ลอดผ่านม่านแว่นกันแดดของ “เสือเทา” ยิ่งไม่ต้องคาดหวังว่าจะเดาว่า มันจะคิดถึงเรื่องราวใด โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:48] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 25    เรือเร็วที่ใช้เครื่อง โตโยต้า เครื่องยนต์เบนซิน EFI วิ่งแผดเสียง กลางลำน้ำของ แข่งกับเวลา โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:49] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 26    สายตาที่แฝงรอยยิ้ม เหมือนรอยยิ้มของผู้ชนะ เหมือนเด็กที่พึ่งแย่งได้ของเล่นใหม่ แฝง อยู่ในสายตาของเจ้าโจ๊ก เสืออ้วนผู้อหังการ ... ดูแล้วสร้างความน่าหมั่นไส้ให้ได้ไม่น้อย... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:50] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 27    ที่เห็นตะคุ่มๆ ตามชายฝั่ง เป็นระยะๆ มีงานบุญบนฝั่งลาว .... บางที่ก็มีการจุดบั้งไฟพุ่งตกลงกลางแม่น้ำโขง ...นี่ย่อมเป็นการสดุดี ต้อนรับนักเดินทางกลับบ้านแน่นอน ... ผมโมเมเข้าข้างตัวเองอย่างไม่กลัวว่าหนังบนใบหน้าผมจะเพิ่มปริมาณชั้นขึ้นอีกกี่ชั้น ... อย่างน้อยผมก็ได้ฝึกเอาไว้เผื่อวันข้างหน้าริอาจ จะเป็น “นักการเมือง” กับเขาบ้าง ...ฮา โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:51] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 28    วิถีชีวิต ของ ชาวเรือในน้ำโขง มิจบสิ้นโดยง่าย ยามที่ยังไม่ไร้ซึ่งแสง โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:52] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 29    ทรายที่น้ำพัดมาทับถม กลายเป็นสันดอน ทราย ที่สูงท่วมหัว โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:53] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 30    เรือแล่นตะบึงเพื่อให้ทันด่านปิด จำได้ว่า 17.35 เราถึงท่าเรือเร็วที่ห้วยทราย ... ใช้เวลาในการขนของขึ้นไปบนฝั่งไม่เกิน 10 นาที มีเวลาเหลือ 15 นาทีถึงด่าน ที่อยู่ห่างออกไป ... เราทั้งสี่กดบันไดไล่กวดกันไป เจ้าทักษ์ หายลับไปในโค้งหน้า ... กระเป๋าของพี่วัช สะบัดพรืด ตกลงจากท้าย เพราะไม่ได้ ล๊อก ...ผมชะลอ รอพี่วัช นิดหนึ่งก่อนที่ พี่วัชพยักหน้าให้ผมไปต่อ ... ผมถึงท่าข้ามเรือเป็นคนที่สาม ... มองนาฬิกาบนข้อมือ อีกห้านาที หกโมงเย็น ... เห็นเจ้าทักษ์ เดินทำหน้าเหยเดินลงมาจากที่ทำการด่าน ... “เจ้าหน้าที่มันบอกด่านปิดแล้ว” เจ้าทักษ์บอก ... ผมมองเวลาบนข้อมือของผม ที่เพียรเฝ้าเทียบเวลากับกองอุทกศาสตร์ กองทัพเรือเป็นประจำ 4 นาทีจะหกโมง นี่ผมตั้งให้มันเร็วไป 2 นาทีด้วยซ้ำ ... “ผมมาถึงก่อน ห้านาที มันบ่เยี๊ยะหื้อ” เจ้าทักษ์ เล่า ผมมองขึ้นไปบนด่าน เจ้าหน้าที่ ตม. ลาวนั่งวางมาดอยู่ข้างบน ...บนใบหน้าราวกับว่ามันเป็นผู้ชนะเกมส์อะไรซักอย่าง ... พี่วัชตามมาสมทบ เข้าไปเจรจาต่อรองอีกครั้ง ...ไม่ยินยอม... มันต้องการ มีนอกมีใน ผมคิดในใจ ... รายการประลอง กำลังภายใน เกิดขึ้นที่ด่าน ห้วยทราย... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:53] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 31    เราข้ามฟาก มานั่ง ที่บ้าน “ต๋ำมิละ” ของพี่วัช ในหกโมงเย็นกว่า...นี่ไม่ใช่เป็นการบอกผล แพ้ชนะ ของการปะทะวิชากำลังภายในที่ด่านห้วยทราย....ถ้าใครจะคิดเลยเถิดเกินไปไกลกว่านั่น ... ผมคนหนึ่งไม่คิดถึงผลของมัน ... เป็นการถอย และ ให้โอกาส ในการถอนลมหายใจคนละเฮือก ... เป็นวิธีการที่น่าจะให้ทั้งสองฝ่ายมีทางออกร่วมกันได้มากกว่า ... เพียงแค่ตัวผมกลับมานอนจิบเบียร์เย็นๆฝั่งนี้ ... ช่างเป็นเรื่องน่ารื่นรมย์อย่างยิ่งมิใช่หรือ...เราข้ามมาได้ หนังสือเดินทางถูกยึดไว้ฝั่งโน้น ... เป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่เขาคุยกัน ผู้น้อยอย่างผมขอไปดื่มอะไรๆที่มันทำให้ผมชุ่มฉ่ำดีกว่า โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:54] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 32    บทสรุปของการเดินทาง เจ้าโจ๊ก ล่ำลา ถูกพรากจากไปจากกลุ่มโดยพี่ชายของมัน ... งานเลี้ยงฉลองเล็กๆ ของสามนักเดินทางบนหลังเสือก็เริ่มขึ้น โดนมีเสือตู้ เป็นสักขีพยาน ... น้ำท่ายังไม่ได้อาบราวกลับว่ากลัวกลิ่นสาบสางของการเดินทางจะหายไป ....บทเพลง “เย้ยยุทธจักร” ถูกบรรเลงในใจอีกครั้ง ... งานเลี้ยงเลิกรา.... ย่อมเป็นเช่นนี้เสมอ ...แต่การเดินทางครั้งนี้ ทำให้เกิดเส้นด้ายที่มองไม่เห็นเส้นหนึ่ง เย็บร้อย “มิตรภาพ” ของสี่เสือแห่งหงสา เป็นผืนแผ่นเดียวกัน ... แต่เข็มที่ใช้เย็บนี่สิ ... เป็นเข็มประเภทใดกันแน่ จึงสามารถเย็บร้อยให้มันเป็นปึกแผ่นหนาแน่น ได้เช่นนี้.... การเดินทาง ครั้งนี้ ของผมและเพื่อน แม้เป็นการเดินทางในระยะทางเพียงสั้นๆ แต่กับเรื่องราวของการเดินทางที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นระยะทางที่ยาวนาน บนหนึ่งร้อยกิโลเมตรกว่า ของระยะปั่น ทำให้ผมเรียนรู้การเดินทางที่เป็นมืออาชีพมากขึ้น จากสหายร่วมทางทุก ๆ คน ... การเดินทางเช่นนี้ย่อมมีอุปสรรคขัดขวางอย่างไม่คาดหมายอยู่บ้างเป็นธรรมดา แต่การก้าวผ่านมันออกไปพร้อมๆกัน เป็นเรื่องที่ทำให้ได้อรรถรสของการเดินทางอย่างแท้จริง ... มันไม่ใช่เพียงการเดินทางของใครคนใดคนหนึ่ง แต่มันเป็นการเดินทางของ “เรา” ตั้งแต่เริ่มแรกแล้ว ... และแน่นอนว่า มันได้สร้างอะไรไว้ในใจของแต่ละคนได้มากมาย แม้นบางช่วงเวลาของการเดินทางครั้งนี้ดูเหมือนมีอันตรายแฝงอยู่บ้าง แต่ก็ด้วยความไม่เข้าใจในบางส่วนของเราเท่านั้น ... แน่นอนมันย่อมไม่ใช่อุปสรรค ในการที่จะไปเยือนอีกสักครั้ง ถ้าหากยังมีโอกาสได้ไปอีก ทุกครั้งของการเดินทาง ไม่ว่าจะครั้งใด หรือครั้งต่อไป ย่อมมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นระหว่างทางให้เล่าขานเสมอ การเดินทางย่อมมีจุดจบของมัน ครั้งนี้ก็เช่นกัน เรื่องเล่าเรื่องราวของการเดินทางย่อมจบตาม...แต่จุดจบของการเดินทาง ก็เป็นจุดเริ่มต้นในการเดินทางได้อีกเสมอ...เรื่องเล่าของมันย่อมติดตามมาได้อีกมากมายเช่นกัน ... รอว่าเมื่อไรเท่านั้นเอง ส่งท้าย ขอบคุณ “เสือโจ๊ก” ที่รูปร่างอันมหึมาที่เป็นอุปสรรคส่วนตัวในการเดินทางของมัน แต่ด้วยใจที่สู้ของมัน ไม่ได้เป็นอุปสรรคของส่วนรวมเลยแม้แต่น้อย ขอบคุณ “สุนัขป่าแห่งแม่จัน” เพราะมีมันอยู่เบื้องหน้า ข้าจึงต้องตามมันไป ขอบคุณ “เสือเทา” สหายต่างวัย ที่ส่งเทียบเชิญดื่ม จนมีเรื่องราวให้เล่าขาน ขอบคุณ “นายอ๊อด” เจ้าบ้านที่จัดทำมุมส่วนตัวที่สวยงามให้หนึ่งมุม ขอบคุณ “ทุกๆท่าน” ที่เข้ามาเยี่ยม มาชมมาอ่าน มาให้คำชี้แนะ คำติชมของทุกท่านย่อมเป็นส่วนสร้าง ให้กำลังใจและดุจเป็นกระจกได้เฝ้าส่องดู ... คำชี้แนะต่างๆผมจะ น้อมรับ ทุกความคิดเห็นของทุกท่าน ด้วย “โยมนะสิการ” ...สวัสดีครับ.... โดย: อากิก [13 พ.ค. 49 23:59] ( IP A:61.19.165.63 X: ) ความคิดเห็นที่ 33    ติดตามอยู่อากิก ครับ ขอโทษเพื่อนๆ ด้วยครับเซิฟเวอร์มีปัญหาเรื่องการอ่านกระทู้และตั้งกระทู้ครับ ตอนนี้กลับเข้าสู่ปกติแล้วครับ โดย: นายอ้อด (เจ้าบ้าน ) [15 พ.ค. 49 22:39] ( IP A:58.136.156.37 X: ) ความคิดเห็นที่ 34    เสียดายไม่น่าจบเร็วเลยนะครับอากิก..เหมือนได้นั่งดูหนังจีนกำลังภายในเลยละ ตื่นเต้น เร้าใจดีแท้ๆ..ขอบคุณมากครับที่เอาประสบการณ์เกี่ยวกับจักรยานมาเล่าสู่.... โดย: เสือสาละวิน [16 พ.ค. 49 6:27] ( IP A:58.147.34.248 X: ) ความคิดเห็นที่ 35    สุดยอดครับ อ่านแล้วอยากย้อนรอยสี่เสือแห่งหงสา โดย: ช้าง [16 พ.ค. 49 9:21] ( IP A:202.44.210.43 X: ) ความคิดเห็นที่ 36    สุดยอดครับ ภาพ เรื่อง คำบรรยาย สมบูรณ์แบบจริงๆ โดย: ถ่านหิน [16 พ.ค. 49 10:52] ( IP A:203.146.104.41 X: ) ความคิดเห็นที่ 37    ติดตามอ่าน..บทความของ อากิก มาต้ั้งแต่ เสือสามแผ่ดินแล้วยังพูดกับตัวเองในใจเลยว่าท่านได้ รวยคำ เสียนี่กะไรฝีไม้ลายมือในการเรียงถ้อยคำแบบนี้ คงหนีไม่พ้นคำว่านักเขียนเป็นแน่... โดย: เสือโย่ง [16 พ.ค. 49 11:31] ( IP A:58.147.75.7 X: ) ความคิดเห็นที่ 38    ทุกเรื่องราวตี้เล่าขาน..เป๋นตำนานสืบต่อไป..ขอบใจ๋น้องจาย..นายอากิก..รวมเล่มเมื่อใด..อย่าลืมอีปี้เน่อเจ้า..(ยังนึกถึงเรื่องแหวน(หมั้น)อิอิอิ...แหวนวิเศษวงนั้นอยู่เสมอๆเจ้า...) โดย: คมยส [16 พ.ค. 49 12:13] ( IP A:203.150.138.20 X: ) ความคิดเห็นที่ 39    ตอนที่ประทับใจสุดๆก้คือตอนที่ปั่นแบบไม่ลืมหูลืมตาแล้วอยู่ดีๆเงยหน้าขึ้นมาแล้วเหนพระธาตุครับขนลุกเลยรีบยกมือไหว้ทันที โดย: เสือโจ๊ค [16 พ.ค. 49 12:50] ( IP A:58.136.216.237 X: ) ความคิดเห็นที่ 40    ขอชื่นมื่น..ด้วยความชื่นชมในเรื่องราวอันเต็มเปี่ยมไปด้วยคุณค่า ของคนปั่นจักรยาน...สุดยอดทั้งภาพและเสียงจริงๆครับ..อ้ายจ๋านอากิก. โดย: น่องน้อย [16 พ.ค. 49 15:46] ( IP A:203.154.48.14 X: ) ความคิดเห็นที่ 41    เพิ่งมีโอกาสดีที่ได้เข้ามาสัมผัสผู้จดคำให้การของวันวานที่ผ่านไป เรื่องราวดีดีอย่างนี้ ผมอ่านได้ทุกวันเหมือนกัน.... ขอบคุณเสือน้อยสันกำแพงที่ผมเข้ามาเยี่ยมเสือสันกำแพง และเลยมาที่นี่ด้วยความบังเอิญทำให้ผมรู้จักคุณอากิก .... โดย: ฅนหละปูน [15 มิ.ย. 49 5:23] ( IP A:58.147.32.100 X: ) ความคิดเห็นที่ 42    เข้ามาเยี่ยมพอได้อ่านตอนแรกมันสนุกกับการเดินทางเลยติดตามอ่านจนจบ4ตอน สุดยอดบรรยายได้เห็นภาพ คนอ่านเคลิ้มอินไปกับเหตุการณ์ด้วย สุดยอดจริงๆ อากิก เข้าขั้นมืออาชีพนักเขียนยังนี้ต้องรวมเล่มออกขาย แล้วจะติดตาม โดย: kun เกาะคา [2 ก.ย. 49 11:38] ( IP A:124.157.206.138 X: ) ความคิดเห็นที่ 43    ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ สำหรับเรื่องดีๆ ที่เล่าขานประกอบภาพที่ชัดเจน อิจฉาในประสบการณ์ของท่าน ประสบการณ์ที่ไม่อาจซื้อหามาได้ด้วยอามิส ไม่ลงมือทำก็ไม่อาจสัมผัสถึงอรรถรสได้ ร้อยคำพูด พันคำสร้างสรรค์ หาเท่ากับของจริงที่รับรู้ แต่ท่านก็สามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างน่ายินดี ขอบคุณอีกครั้ง จากเสือที่กำลังเพิ่มลืมตา โดย: warm [23 ต.ค. 49 21:01] ( IP A:222.123.28.57 X: )